معين با شماره روزهاى مختلف يا روزهاى معين در وقتهاى مختلف خون حيض ببيند ، مثلا يك ماه از أول تا هفتم وماه بعد از أول تا هشتم خون ببيند ( وقتيه ) ، ويا آن كه ماه أول از پنجم تا دهم وماه ديگر از دوازدهم تا هفدهم خون ببيند ( عدديه ) . چهارم : مضطربه كه چند ماه پياپى خون ديده ولى عادت معينى پيدا نكرده ، يا آن كه عادتش به هم خورده وهنوز عادت خاصي ندارد . پنجم : ناسيه كه عادتش را فراموش كرده است . احكام هر يك به ترتيب در مسائل آينده بيان مىشود : 1 - مبتدئه ( مسأله 475 ) : هر گاه مبتدئه كمتر از سه روز خون ببيند ، حكم استحاضة را دارد ، هر چند آن خون با نشانه هاى حيض وپشت سر هم باشد . واگر مبتدئه از سه تا ده روز پياپى با نشانه هاى حيض خون ببيند ، حائض است . وهمين طور اگر سه روز پياپى خون حيض ببيند آنگاه دو سه روزى پاك شود ودوباره خون ببيند كه مجموع هر دو زمان خون ديدن وپاك بودن از ده روز تجاوز نكند همه حكم حيض را دارد . ( مسأله 476 ) : اگر مبتدئه بيش از ده روز با نشانه هاى حيض خون ببيند بايد عادت خويشانش را حيض وبقيه را استحاضة قرار دهد ، واگر خويشاوندى ندارد يا عادتشان مختلف است ويا عادت آنها را نداند ، ماه أول ده روز را حيض قرار دهد ، ودر ماه‌هاى بعدى سه روز حيض وتا هفت روز احتياط كند . ( مسأله 477 ) : اگر مبتدئه بيش از ده روز خون ببيند كه از سه تا ده روز آن نشانه حيض دارد ، آنها را حيض قرار دهد وبقيه استحاضة است ، ولى هر گاه با فاصله كمتر از ده روز دو بار با نشانه حيض خون ببيند بايد عادت خويشان خود را حيض وبقيه را استحاضة قرار دهد . واگر خويشاوندى ندارد يا عادتشان مختلف است طبق مسأله قبل عمل كند ، واحتياط واجب آن است كه در هر دو